Auðkenning vefkróka: fastur lykill (Bearer) og OAuth 2.0
Hver beiðni frá vefkrók ber hausinn Parasend-Signature, sem sannar að hún komi frá Parasend. Ef endapunkturinn ykkar er á bak við API-gátt (gateway) sem krefst líka eigin auðkenningar getur Parasend sent hana líka.
Valkostirnir
| Auðkenning hjá móttakanda | Það sem Parasend sendir |
|---|---|
| Engin | Aðeins undirritunin (Parasend-Signature), sem fylgir alltaf. |
| Fastur lykill (Bearer) | Hausinn Authorization: Bearer … með lykli sem þið gefið Parasend. |
| OAuth 2.0 | Parasend sækir aðgangslykil (access token) til auðkenningarþjóns ykkar með biðlaraupplýsingunum (client credentials) sem þið gefið upp og sendir hann sem Bearer-lykil. Nýr lykill er sóttur þegar sá gamli rennur út. |
Setja það upp
- Stofnaðu vefkrókinn eða breyttu honum (sjá Setja upp vefkrók).
- Undir Auðkenning hjá móttakanda velur þú Fastur lykill (Bearer) eða OAuth 2.0.
- Fylltu út lykilinn, eða fyrir OAuth 2.0 slóð aðgangslykla (token URL), Client ID, Client secret og (ef þarf) Scope.
- Vistaðu vefkrókinn.
Sannreyndu alltaf undirritunina líka: Bearer-lykillinn sannar að beiðnin hafi fengið að fara í gegnum API-gáttina ykkar, en undirritunin sannar að hún komi frá Parasend og hafi ekki verið breytt.